Duszpasterze w parafii Ropczyce od XV w.

Nie wiadomo kto był pierwszym proboszczem w Ropczycach, bowiem najstarszy ślad duszpasterza pochodzi z 1396 r., ale notka nie podaje ani imienia, ani nazwiska kapłana pracującego w Ropczycach.

Pierwsza imienna informacja wymienia księdza Jakuba Sapichowskiego, który był duszpasterzem w 1470 r.

Od 1595 r. wizytacje kanoniczne podają nam nieco więcej informacji o pracujących kapłanach, ich uposażeniu, a także moralności. Wizytacja z 1596 r. potwierdza informacje z poprzedniego roku i podaje, że proboszcz "Jan Szafranecius posiada brewiarz rzymski, umie z niego korzystać, umie celebrować Mszę św. i jest doświadczony w spowiadaniu. Ma książki do nauczania ludzi, zwłaszcza Pismo Św. zwane Wulgatą, posiada skrót katechizmu, kodeks prawa..."

W 1608 r. proboszczem w Ropczycach był ks. Sebastian Krupka, który stworzył jedną z trzech fundacji stypendialnych, umożliwiających studia na Uniwersytecie Jagiellońskim młodzieży z Ropczyc.

W latach 1630-1672 proboszczem w Ropczycach był ks. Michał Łącki. Wtedy to kościół został podniesiony do godności prepozytury, a proboszcz do godności prepozyta. Ks. Michał Łącki daje też 6000 fl., z których prepozyt ma czerpać dochody.

Warto zauważyć, że 19.IV.1720 r. plebanem w Ropczycach został mianowany ks. Józef Augustyn Czarnecki, który miał wówczas 28 lat. Był on na pewno osobą wybitną, skoro później został biskupem, sufraganem kijowskim.

Ksiądz Wojciech Domański, proboszczujący w Ropczycach w latach 1761-1791, był pierwszym proboszczem po utworzeniu diecezji tarnowskiej.

Wśród kolejnych proboszczów w XIX wieku warto wymienić chociażby takich jak: ks. Franciszek Krasnowoyski 1792-1817, ks. Jan Witalis Maźniewski 1819-1825, ks. Andrzej Hruby 1829-1838, czy ks. Józef Szubert 1844-1854. Był na pewno gorliwym proboszczem, skoro w czasie pogrzebu był "szczerze przez wszystkich opłakiwany."

Jednym z wybitniejszych proboszczów pracujących w Ropczycach, był ks. dr Jan Krzysiak, urodzony w 1840 r. w Cichem. Jako kapłan studiował w Wiedniu i został profesorem zwyczajnym Pisma św. Starego i Nowego Testamentu na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1878 r. objął probostwo w Ropczycach i był wspaniałym kapłanem, troszczącym się o duszpasterstwo. Umarł w Ropczycach w 1922 r., po 44 latach posługi kapłańskiej.

W latach 1923-1929 proboszczem był ks. Władysław Kuc, bardzo pobożny kapłan, a po nim ks. Aleksander Rogóż w latach 1929-1939, budowniczy nowej plebani przy kościele i domu Akcji Katolickiej.

W okresie II wojny światowej i bezpośrednio po niej, w latach 1939-1947 funkcję proboszcza pełnił ks. Andrzej Juszczyk, a po nim w latach 1947-1963 ks. Jan Ferens.

W ostatnich latach proboszczem był ks. prałat Józef Cieśla (1963-1991), człowiek wielkiego serca i kapłańskiego ducha.

Mówiąc o duszpasterzach i duszpasterstwie w ropczyckiej parafii, oprócz proboszczów, trzeba wspomnieć chociażby tylko niektórych współpracowników z ostatnich lat, a więc wikariuszy ks. Stanisława Skorodeckiego, który był w więzieniu razem z ks. Prymasem kard. Stefanem Wyszyńskim, czy ks. Michała Siewierskiego, który pracując w Ropczycach w latach 1943-1973, był kustoszem Kościoła Matki Bożej.

Nie można też pominąć ks. dra Jana Zwierza, wielkiego miłośnika Ropczyc, spowiednika i duszpasterza młodzieży, przebywającego w Ropczycach od 1929 do 1995 r.


Opracował ks. mgr Jan Delekta.

Stowarzyszenie Rodzin Katolickich w Ropczycach > Historia parafii i kościoła parafialnego