Idzie nowe – „Idzie lato”

Chciałoby się głęboko westchnąć i powiedzieć – NARESZCIE!!! W końcu zza chmur i deszczowej pogody wychyliło się słońce, zaczyna być ciepło i świat stał się bardziej kolorowy. Nie, nie bez obaw nie zamierzam przepowiadać pogody na najbliższe dni, ani analizować zjawisk przyrody. Po prostu jak co roku w wielką tęsknotą czekam na lato….. tęsknię za nim całym sercem bo gdzieś w nim kryje się tęsknota za rajem, za niebem.

Myślę, że takie uczucie towarzyszy gdzieś może czasem nieświadomie każdemu z nas. Powoli kończy się rok szkolny i dzieci (skłamałbym gdybym powiedział, że nauczyciele nie) czekają na upragnione wakacje i odpoczynek, zaczyna się czas upragnionych urlopów - zasłużonego odpoczynku i ładowania duchowych baterii po całorocznej pracy. Innymi słowy zaczyna się czas wolności…. Wolności, która właśnie tak bardzo przypomina raj.

Kiedyś byliśmy wolni a jedynym zajęciem Adama i Ewy w ogrodzie w Eden na wschodzie było rozkoszowanie się szczęściem, wolnością, pochłanianiem wzrokiem ogromu piękna naszego wszechświata. Jasne… znamy historię, wszystko zostało utracone…. wszystko oprócz tęsknoty i nadziei za tym miejscem.

Ogromnie tęsknię za Rajem….. za tym stanem w którym człowiek spacerował razem z Bogiem Ojcem, Genialnym Architektem Stworzenia, Artystą Wszechświata…. Im bardziej odkrywam piękno naszego świata, tym większą mam pewność, ze tam kiedyś wrócimy.

Ech…. Rozmarzyłem…. dużo by pisać… Niech moje odczucia wyraża dwa krótkie wiersze. I proszę Was….. TĘSKNIJCIE ZA RAJEM!

ka. Przemek


Stowarzyszenie Rodzin Katolickich w Ropczycach > Miesięcznik "Wspólnota" > Nr 6/2016