„WĘDRÓWKA”

Blada twarz, sine oczy
   Człek swe życie toczy
W pocie czoła
   Od rana do wieczora
Ale w Tobie nadzieja
   Jezu ukochany
Po całym dniu
   Gdy człowiek spracowany
Bierze różaniec, mały drewniany
   I patrząc na krzyż
W te okropne rany
   W koronce znajduje wytchnienie
Bo ta piękna modlitwa daje ukojenie
   A gdy z tego świata odejdziemy
Wtedy prawdziwie żyć zaczniemy
   Spotkamy Boga
Bo Bóg to najpiękniejsza droga
   Wśród jego chwały i miłości
Spotkamy Świętych ku ich wielkiej radości
   A Matka Najświętsza z Aniołami
Przywita nas wielkimi oklaskami
Parafianin

Stowarzyszenie Rodzin Katolickich w Ropczycach > Miesięcznik "Wspólnota" > Nr 3/2016