Z pielgrzymkowej trasy……: sanktuaria maryjne Warmii i Mazur

Cudowny obraz Matki Bożej Różanostockiej

W Różanymstoku, parafii położonej na północnym krańcu naszego kraju, na niewielkim wzgórzu wznosi się piękna Bazylika Mniejsza pw. Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny. W niej znajduje się przepiękny, łaskami słynący Obraz Różanostockiej Wspomożycielki.

Kult obrazu Różanostockiej Madonny sięga roku 1652, kiedy to właściciel ziemskiego majątku Szczęsny Tyszkiewicz nabył w Grodnie obraz Matki Bożej. Umieścił go w domowej sypialni i tam wspólnie modlono się. Kilka lat później zwrócono uwagę na nadzwyczajne zjawiska: samoczynne zapalanie się lampki oliwnej, zakwitnięcie suchych wianków, różany zapach wydobywający się z obrazu oraz anielska muzyka i śpiew. Nastąpiły pierwsze cudowne fizyczne uzdrowienia przed tym wizerunkiem.

W 1660 r. obraz przeniesiono do drewnianego kościoła, a nadzwyczajne łaski tu otrzymywane przyczyniły się do wzrostu kultu i rozwijającego się dynamicznie ruchu pielgrzymkowego. Opiekujący się kościołem Ojcowie Dominikanie rozpoczęli w 1759 r. budowę nowego kościoła, wspomagani przez najznakomitsze rody polskie, litewskie i ruskie. Piękny trzynawowy kościół z 13 barokowymi ołtarzami konsekrowano w 1785 r.

W czasie zaborów Polski Różanystok znalazł się pod zaborem pruskim, a w1846 r. nastąpiła kasata klasztoru dominikańskiego. Parafią opiekowali się księża diecezjalni, ale mimo carskich zakazów ruch pielgrzymkowy trwał nadal. Po powstaniu styczniowym kościół zamknięto, zamieniono na cerkiew, a obraz przeniesiono na boczny filar. Podczas działań wojennych w 1915 r. prawosławne mniszki wywiozły obraz do Rosji, a kościół zamieniono na magazyn zboża. Trzy lata później zniszczony kościół został zwrócony katolikom i przekazany pod opiekę księżom Salezjanom, którzy rozpoczęli tu pracę naukowo-wychowawczą w zorganizowanych tu szkołach i zakładach wychowawczych, a także pracę duszpasterską.

Pomimo wielu starań nie odzyskano wywiezionego obrazu. Jego miejsce zajęła kopia namalowana przez ucznia Jana Matejki - Stanisława Stankiewicza.

Kolejna kopia została namalowana w Warszawie w 1928 r. w pracowni Włodzimierza Tura, zawieziona do Rzymu i poświęcona przez papieża Piusa XI.

Prawie natychmiast po zawieszeniu obrazu w świątyni w 1929 r. Matka Boża zaczęła znów obdzielać swoimi łaskami. Przywracała wzrok, słuch, mowę, władzę w rękach i nogach, uzdrawiała, wracała do życia. W latach 1929-1979 zanotowano ponad 160 zaprzysiężonych łask i cudów. Odżył ruch pielgrzymkowy, zahamowany znów przez II wojnę światową. Później władze komunistyczne wywiozły stąd Salezjanów, zabrano wszystkie klasztorne budynki. Pozostawiono tylko ks. proboszcza. Jednak praca duszpasterska nie ustawała, a wobec wzrastającego kultu Matki Bożej Różanostockiej zaczęto starania o Jej koronację. Uroczystość koronacji koronami papieskimi nastąpiła 28 września 1981 r. i dokonał jej Metropolita Krakowski Kardynał Franciszek Macharski w obecności kilkunastu biskupów i ponad 250 tysięcy wiernych, List z tej okazji skierował papież Jan Paweł II. On też w 1987 r. podniósł kościół w Różanymstoku do godności Bazyliki Mniejszej.

Wydarzenia te znacznie przyczyniły się do rozwoju kultu tego miejsca. W 2000 r. zwrócono Salezjanom zabrane wcześniej budynki. Prowadzą oni dalej pracę duszpastersko-wychowawczą w bursie dla młodzieży męskiej oraz resocjalizację młodzieży w Domu Młodzieżowym im. św. Jana Bosko.

W tym świętym miejscu Bóg udziela za pośrednictwem Różanostockiej Wspomożycieli szczególnych łask, o których świadczą liczne wota i zeznania w Księdze cudów.

Anna Wenc


Stowarzyszenie Rodzin Katolickich w Ropczycach > Miesięcznik "Wspólnota" > Nr 8/2006