Święty Jan z Dukli - parton ziemi lwowskiej i przemyskiej

Święty Jan urodził się w Dukli około 1414 roku w rodzinie mieszczańskiej. Ukończył miejscową szkołę parafialną, a później udał się do Krakowa, gdzie ukończył szkołę średnią. W młodości poszukiwał drogi do Boga przez życie pustelnicze w lasach w pobliżu Dukli, gdzie dzisiaj jest pustelnia i drewniany kościółek. Jest także źródełko, z którego święty miał czerpać wodę, chętnie odwiedzane przez turystów i pielgrzymów.

Efektem jego intensywnej pracy wewnętrznej na pustelni był wybór powołania zakonnego. Wstąpił do zakonu franciszkanów w Krośnie, teologię studiował we Lwowie i w Krakowie. Po przyjęciu święceń kapłańskich w klasztorze krośnieńskim, pełnił urząd kaznodziei i gwardiana, później tę funkcję pełnił także we Lwowie.

W 1463 r. św. Jan przeszedł do braci franciszkanów bernardynów lwowskich. Był tam gorliwym kaznodzieją, a jego konfesjonał był oblegany przez mieszkańców Lwowa. Pod koniec życia utracił wzrok i do końca życia prowadził życie ascetyczne, wykonywał gorliwie swoje obowiązki zakonne i kapłańskie. Zmarł 29 września 1484 roku w opinii świętości. Kult św. Jana narodził się wśród mieszkańców Lwowa i okolicy z chwilą jego śmierci. Znane są liczne przypadki uzdrowień za jego przyczyną. Jemu mieszkańcy Lwowa zawdzięczali ocalenie przed wojkami kozackimi, gdyż gorąco modlono się do niego. Obrali go wówczas za swego Patrona. Do jego grobu przybywali królowie i monarchowie, liczne rzesze nie tylko katolików, ale także prawosławnych i Ormian.

Na podstawie tego kultu proces kanoniczny rozpoczęty w 1615 r. zakończył się w 1733 ogłoszenie ojca Jana błogosławionym wyznaczając na dzień jego święta 19 lipca. Termin ten po reformie kalendarza liturgicznego przeniesiono na 3 października.

Już w 1754 r. król August III Sas wniósł prośbę do Rzymu o kanonizację błogosławionego Jana z Dukli. Później prośbę tę ponowił król Stanisław Poniatowski. Niestety niewola przerwała te zabiegi. Dopiero w 1957 r. Episkopat Polski wystąpił do Stolicy Świętej z ponowną prośbą. Postępowanie w sprawie kanonizacji zakończono w 1995 r. a uroczystość z udziałem około 600 tyś. wiernych odbyła się w Krośnie 10 czerwca 1997 r. podczas, której Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział między innymi: "Jest św. Jan z Dukli patronem miasta Lwowa i całej lwowskiej ziemi". Poprzez swoją kanonizację będzie już na zawsze związany nie tylko z miastem gdzie ta kanonizacja się odbyła - Krosnem nad Wisłokiem, ale także z Przemyślem i z Archidiecezją Przemyską.

Po kanonizacji relikwie św. Jana pielgrzymowały po parafiach Archidiecezji Przemyskiej. W roku 2000 nawiedzały Ukrainę, gdzie wierni modlili się o przyjazd Ojca Świętego na te tereny. Pragnienia te spełniły się w 2001 r. gdy Ojciec Święty Jan Paweł II odprawił w katedrze lwowskiej Mszę św. przy ołtarzu, na którym umieszczono relikwie świętego.

Zaś lipcowy odpust ku czci św. Jana gromadzi w Dukli coraz większe rzesze pielgrzymów.

Anna Wenc


Stowarzyszenie Rodzin Katolickich w Ropczycach > Miesięcznik "Wspólnota" > Nr 5/2003