Rozmyślania wielkopostne

Liturgiczny okres Wielkiego Postu ma dla każdego katolika znaczenie szczególne. Nawołując do pokuty i umartwienia, przybliża jednocześnie tajemnice Męki i Śmierci Zbawiciela, przypominając o nieskończonej miłości Boga do każdego człowieka. Ma on przede wszystkim każdego z nas przygotować jak najlepiej na przeżycie tajemnicy naszej wiary, którą jest Śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa.

Okres Wielkiego Postu to czas, w którym tak mocno staje przed nami tajemnica Krzyża Chrystusa. Jest ona tajemnicą cierpienia, a przede wszystkim tajemnicą miłości. Chrystus wiszący na Krzyżu zdaje się z niego wołać: "Spójrz jak cię umiłowałem człowiecze". Każdy katolik powinien otwierać się na wszelkie przejawy tej tajemnicy Krzyża w drugim człowieku, w bliźnim.

Do bardzo istotnej praktyki związanej z przeżywaniem Wielkiego Postu należy czas wielkopostnych rekolekcji, odprawianie Drogi Krzyżowej, czy Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym. Należy także wspomnieć o podejmowaniu różnego rodzaju umartwień oraz czynienia dobra, np. pomoc biednym, odwiedzanie chorych, słowa pociechy samotnym, walka z nałogami...

"Bóg tak umiłował świat, że Syna swego Jedno-rodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne". Modlitwa, post i jałmużna to uczynki pokutne, które zalecał sam Chrystus. Zróbmy coś dobrego w okresie Postu, niech Jezus patrzący na nas z Krzyża nie czeka daremnie na naszą miłość.

St. Viscardi


Stowarzyszenie Rodzin Katolickich w Ropczycach > Miesięcznik "Wspólnota" > Nr 1/2002